Coaching

Achtergrond
Toen ik leerde paardrijden heb ik geleerd dat ‘het paard naar je moet luisteren’ en dat je ‘moet laten zien wie de baas is’. In Natural Horsemanship leerde ik dat dit ook kan zonder fysiek ‘geweld’.
Maar toch voelde ik dat er iets ontbrak, namelijk: gelijkwaardige communicatie. Hoe vriendelijk Natural Horsemanship ook bedoeld is, het is altijd gebaseerd op de dominantietheorie en ‘het ongewenste gedrag onaantrekkelijk maken voor het paard’.

Het paard 'zien' en laten uiten
Paarden hebben ons iets te vertellen. Daarvoor moeten we naar het paard kijken, we moeten luisteren, en leren voelen met ons lijf. Welke signalen geeft het paard ons? Doet het paard braaf wat gevraagd wordt, maar zegt zijn lichaamstaal iets heel anders?
Dat is waar het over gaat. Het gaat niet over domineren, maar over ont- moeten en gehoor geven aan de signalen van je paard. Geef je paard rust en vertrouwen door hem zijn stem terug te geven en de mogelijkheid zich te uiten. Dan kan je samen gaan bepalen wat jullie gaan doen. Zodat jullie beide plezier hebben en genieten. En let wel; als de communicatie (weer) in balans is, mag ook jij ‘nee’ zeggen. Want ik hoor je denken ‘ja, als ik hem laat doen wat hij wil, loopt hij over me heen’.
Echt, ik hoor je! In het begin is dit een kwestie van 'durven'. Durf jouw conventionele opvattingen los te laten. Durf voorbij te gaan aan de opgetrokken wenkbrauw van jouw stalgenoot. Durf te voelen. Durf je bijvoorbeeld afgewezen te voelen, als je paard ‘nee’ zegt. Dat is informatie waar je iets mee kan. Want, het zegt iets over JOU.

Signalen in ons eigen lijf
In de coaching sessies staat de communicatie met jouw lijf centraal. Wat vertelt jouw lijf je over jezelf? Wat vertelt jouw lijf je over het paard?
Voel je überhaupt wel iets in je lijf, of zit je volledig in je hoofd?